Archive

Exhibition// Trouble at Home//Bean Gilsdorf//WGW2017//14.09.2017

Stroboskop is pleased to present Trouble at Home, a series of new works by Bean Gilsdorf. This will be the American artist’s first solo exhibition in Warsaw. Using pictures found in comic books and mass-market history books, Gilsdorf creates textile sculptures and wall hangings that investigate political and cultural icons, and the historical image as subject.

For Trouble at Home, Gilsdorf draws sardonic connections between symbolic models of male authority and the individuals that have become repositories for them—in this case, Ronald Reagan, Elvis Presley, and Superman. The images of these men can be understood as part of a system of representation that references a mythologized, paternalistic past; men of a fictionalized ‘bygone’ era that embody an oppressive, unattainable ideal. By excising and manipulating parts of the body (such as an iconic hairstyle or hypermasculine comic-book fists) and reprinting these onto textiles that are then sewn into soft sculptures, Gilsdorf pushes this imagery to the edge of legibility.

The yielding materiality of the sculptures distorts the original images, offering cultural commentary overlaid with a sense of the absurd—half-inflated visages and body parts bulge and collapse grotesquely, manifesting the aspirations and anxieties encoded into these figures. Complementing the sculptures are a pair of wall-hung works that dissect the vernacular of images continually fed to a public hungry for symbols that validate the aspirational dreams of America. 

Bean Gilsdorf’s projects have been exhibited at the Museum of Contemporary Art, Santa Barbara; the Wattis Institute for Contemporary Arts; and the American Textile History Museum; as well as exhibition spaces in Poland, England, Italy, China, and South Africa; and featured in the San Francisco Bay Guardian, The Journal of Modern Craft, and Art21. Gilsdorf received her BA from Bard College at Simon’s Rock, and her MFA from the California College of the Arts. She was a 2011-2012 Graduate Fellowship Resident at the Headlands Center for the Arts, and a 2015-16 and 2016-17 Fulbright Fellow to Poland. Her critical writing and interviews have been included in Artforum, BOMB Magazine, and Frieze.

——————————————————————————————————————————-

Stroboskop ma przyjemność zaprezentować “Kłopoty w domu”, serię nowych prac Bean Gilsdorf. Będzie to pierwsza solowa wystawa amerykańskiej artystki w Warszawie. Wykorzystując obrazy znalezione w komiksach i masowych książkach o historii, Gilsdorf tworzy rzeźby tekstylne i draperie, które badają ikony polityczne i kulturowe oraz wizerunek historyczny jako temat.

W “Kłopotach w domu” Gilsdorf wyciąga sardoniczne związki pomiędzy symbolicznymi modelami męskiej władzy a osobami, które stały się ich repozytoriami – w tym przypadku Ronalda Reagana, Elvisa Presleya i Supermana. Wizerunki tych mężczyzn można rozumieć jako część systemu reprezentacji odnoszącego się do mitologizowanej, paternalistycznej przeszłości; mężczyzn z fikcyjnej “minionej” epoki uosabiającej opresyjny, nieosiągalny ideał. Nacinając i manipulując częściami ciała (na przykład ikoniczną fryzurą lub niezwykle zmaskulinizowanymi pięściami z komiksów) i nadrukowując je na tekstyliach, które są następnie naszywane na delikatne rzeźby, Gilsdorf popycha te obrazy na krawędź czytelności.

Ustępliwa materialność rzeźb zniekształca pierwotne obrazy, oferując komentarz kulturowy przepełniony poczuciem absurdu – połowicznie wydęte oblicza i części ciała groteskowo wybrzuszają się i zapadają, manifestując aspiracje i niepokoje zakodowane w tych postaciach. Uzupełnieniem rzeźb jest para dzieł zawieszonych na ścianach, analizujących ojczysty język obrazów, którymi nieustannie karmiona jest publika głodna symboli potwierdzających aspirujące marzenia Ameryki.

Projekty Bean Gilsdorf były prezentowane w Muzeum Sztuki Współczesnej w Santa Barbara, w Instytucie Sztuki Współczesnej Wattisa i Amerykańskim Muzeum Historii Tekstyliów, jak również w przestrzeniach wystawienniczych w Polsce, Anglii, we Włoszech, w Chinach i RPA. Znalazły się także w prasie (w San Francisco Bay Guardian i Journal of Modern Craft) oraz telewizji (Art21). Gilsdorf otrzymała tytuł licencjacki w Bard College w Simon’s Rock, a tytuł magistra sztuk pięknych w Kalifornijskiej Szkole Sztuki (CCA) w roku 2011. W latach 2011-2012 przebywała na rezydencji dla absolwentów w Centrum Sztuki Headlands (Headlands Center for the Arts), zaś w latach 2015-16 oraz 2016-17 była stypendystką Fulbrighta w Polsce. Jej twórczość krytyczna publikowana była w tytułach takich jak Art forum, BOMB Magazine oraz Frieze.


Exhibition
//Unsolicited Works//1.09.2017

PARTICIPANTS: : Cristina Ferreira, Zuza Golińska, Ana Barata Martins, Gregor Różański
CURATOR: Katarzyna Sobczak – Wróblewska
Exhibition presented in Stroboskop is a result of a two weeks residency for young Polish and Portuguese artists, which is taking place in Warsaw from 16th until  30th  of August. Unsolicited Works is a thematic residency that proposes a specific theme to be developed by its residents. This year’s program was focused on Warsaw, the capital city as a strategic site for questioning the idea of national authenticity and its everyday representations. Four artists were asked to develop a research project about the most interesting for them areas of the city and to create a new work of art based on the results.
——————————————————————————————————————————-
Wystawa prezentowana w Stroboskopie to efekt dwutygodniowej rezydencji artystycznej, która odbywa się w Warszawie od 16 do 30 sierpnia 2017 i dedykowana jest młodym, polskim i portugalskim artystom. Unsolicited Works to rezydencja tematyczna, która proponuje określony temat swoim uczestnikom. Tegoroczny program skupił się na mieście Warszawa, stolicy będącej strategicznym miejscem do kwestionowania idei autentyczności narodowej i jej codziennych reprezentacji. Czwórka artystów została zaproszona do podjęcia badań o najbardziej interesujących dla nich miejscach miasta i stworzenia na tej podstawie nowych prac.  

www.facebook.com/unsolicitedworksresidencyprogram/

https://www.instagram.com/unsolicitedworks.air/

21083043_353961725049382_1345965760356543610_o 21231847_356539084791646_986602797203367819_n 21270867_355937844851770_2175005592290365987_n

 

 

Exhibition//The Space Program//29.07.2017 

PARTICIPANTS: Roi Alter, Thomas Berra, Paweł Brylski, Centrala, Agata Cieślak, Luca De Angelis, Michał Frydrych, Frederik Gruyaert, Karolina Grzywnowicz, Jae Ho Youn, Olga Micińska, Ruben Montini, Tymon Nogalski, Łukasz Radziszewski, Maciej Ratajski, Agnieszka Szostakiewicz, Stachu Szumski, Julek Tarasiuk, Mikołaj Tkacz, Yael Vishnizki-Levi, Stanisław Welbel, Daniel Zorzano
CURATORS: Alex Urso, Styrmir Örn Guðmundsson

——————————————————————————————————————————-
THE SPACE PROGRAM is not a conventional exhibition, it is not a performing action, not a concert, not the end of a season party. It is none of these concepts alone, but all of these concepts merged together.
Conceived and curated by Alex Urso and Styrmir Örn Guðmundsson, the project is intended as an occasion for encounter and confrontation between different energies from the local culture and beyond.
Within a single day (Saturday, July 29), Stroboskop will present – one after the other – artists, thinkers, curators and friends, invited to occupy the space and time in a way they feel inspired to.
Performances, workshops, exhibitions and lectures will be taking place, rotating as in a relay race, which will go from 10 am to 22 pm. At the same time, outside and inside the space, small concerts, DJ sets, yoga and meditation classes, breakfast together, moments of discussion, will be ongoing. The aim is to redefine the terms of curatorial practice, without authoritarianism or anxiety, but with the desire to create a real opportunity for people to meet.
As curators, Alex and Styrmir will not have a pre-built framework, but they will limit their action directing the organic process of the many invited artists, free to express themselves and interact with one another in the way they believe in. We hope to have you with us!
——————————————————————————————————————————-
THE SPACE PROGRAM nie jest konwencjonalną wystawą, działaniem artystycznym czy koncertem, ani zamknięciem imprezy sezonowej. Jest fuzją wszystkich tych elementów, a nie pojedynczą koncepcją.
Kuratorski projekt Alexa Urso oraz Styrmir’a Örn Guðmundsson jest sposobnością do spotkania się i konfrontacji pomiędzy różnymi energiami kultury lokalnej i zagranicznej.
W ciągu jednego dnia (sobota 29 lipca), Stroboskop zaprasza artystów, myślicieli, kuratorów i przyjaciół do zajmowania przestrzeni i czasu według własnego uznania. Od 10:00 do 22:00 odbędą się performance, warsztaty, wystawy i wykłady w formie biegu sztafetowego. Równocześnie, na zewnątrz i wewnątrz przestrzeni, będą trwały koncerty, sety didżejskie, zajęcia jogi i medytacji, wspólne śniadanie i dyskusje. 
Celem wydarzenia jest przedefiniowanie pojęcia praktyki kuratorskiej, bez autorytaryzmu czy żądzy, ale z pragnieniem stworzenia prawdziwej okazji do spotkania.
Jako kuratorzy, Alex i Styrmir nie będą mieli prefabrykowanych ram działania, ograniczą się do kierowania procesem organicznym artystów, zaproszonych do wolnej ekspresji i interakcji między nimi. Czekamy na was!
——————————————————————————————————————————-
THE SPACE PROGRAM non è una mostra convenzionale, non è un’azione performativa, non è un concerto, non è una festa di fine stagione. Non è niente di queste definizioni, ma tutte queste definizioni insieme. 
Ideato e curato da Alex Urso e Styrmir Örn Guðmundsson, il progetto si propone come momento di incontro tra energie diverse della cultura locale e non solo. 
All’interno di una sola giornata (sabato 29 luglio), Stroboskop vedrà ruotare – uno dopo l’altro – artisti, pensatori, curatori e amici, invitati ad occupare lo spazio per un periodo di tempo non definito e nel modo più consono alla loro ricerca.
Performance, workshop, mostre e letture si susseguiranno, alternandosi come in una staffetta, che andrà dalle 10 del mattino fino alle 22 di sera. Parallelamente, fuori e dentro lo spazio, avranno luogo piccoli concerti o dj set, seminari di yoga e meditazione, colazioni insieme, situazioni di discussione. L’obiettivo è quello di ridefinire i termini della pratica curatoriale, senza autoritarismi né ansie da prestazione, ma soprattutto con la volontà di dar vita a una reale opportunità di incontro tra persone.
Come curatori, sia Alex che Styrmir non avranno dunque alcuno schema prestabilito, ma si limiteremo a coordinare il processo e a gestire gli artisti invitati, che saranno tuttavia lasciati liberi di esprimersi come meglio credono. Speriamo di avervi con noi!
——————————————————————————————————————————-
Speisprógrammið er sko engin venjuleg sýning. Ætli það sé gjörningur? Eða tónleikar? Nú eða kannski árshátíð? Nei kæru vinir! Það er ekkert eitt af þessum hugtökum – heldur öll þessi fyrrnefndu hugtök skeytt saman í mergjaðan graut.
Speisprógrammið sem er hugarfóstur Alex Urso og Styrmis Arnar Guðmundssonar er tækifæri til þess að koma saman, mæta augliti til auglits og opna orkustöðvar hvors annars uppá gátt.
Laugardaginn 29. Júlí mun Stróbóskóp kynna til sögunnar listamenn, hugsuði, sýningarstjóra og vini sem eitt hvert af öðru munu taka undir sig rýmið með hverjum þeim hætti sem þeim listir.
Gjörningar, námskeið, myndlistarsýningar og fyrirlestrar munu eiga sér stað og snúast í hring eftir hring eftir hring frá morgni til kvölds. Gegnumgangandi munu örtónleikar, skífuþeytingar, jóga og hugleiðslur eiga sér stað innan sem og utan Stróbóskóps.
Markmiðið er að endurhugsa tilgang sýningarstjórnunar með því að útrýma einræðiskvíðanum og skapa tilvalið augnablik fyrir hugsuði að bítta á hugmyndum. Sem sýningargestgjafar munu Alex og Styrmir ekki hanna fyrirframákveðinn ramma sem stíga skal inní heldur munu þeir vinna hart að því að takmarka framlag sitt að hinu lífræna ferli sem boðnir einstaklingar koma til með að stíga inní og grassera í. Fullt frelsi til tjáningar sem og víxlverkun þátttakenda er það sem við vonumst til að sjá. Við vonum einnig til að sjá þig og þina í Stróbóskóp Laugardaginn 29. Júlí í Varsjá!
——————————————————————————————————————————-
תכנית החלל היא לא תערוכה קונבנציונלית, היא איננה פעולה פרפורמטיבית, ולא סופה של עונת המסיבות. היא איננה אחד הקונספטים הללו לבדם, כי אם איחוי שלהם זה עם זה. הפרויקט אשר נהגה על ידי אלכס אורסו וסטירמיר אורן גודמונסון מיועד להיות הזדמנות למפגש ולעימות בין אנרגיות שונות שמקורן בתרבות המקומית ומעבר לה.במשך מהלכו של יום (שבת ה-29 ביולי) יציג סטרובוסקופ – שני אחר האחד – אמנים, הוגים, אוצרים וחברים, שהוזמנו לאכלס את החלל והזמן באופן בו שורה עליהם ההשראה. מיצגים, סדנאות, תערוכות והרצאות, יסובבו זה את זה בשעטת ממסרים אשר תמשך מאחת עשרה בבוקר עד עשר בלילה. בתוך ומחוץ לחלל יערכו במקביל וזו אצל עקבו של זה הופעות קצרות, תקלוטים, שיעורי יוגה ומדיטציה, ארוחת בוקר משותפת, ורגעי דיון שמטרתם להגדיר מחדש את תנאי הפעולה האוצרותית, חפים מחרדה או סמכותניות, מתוך שאיפה ליצור עבור הנוכחים הזדמנות מפגש של ממש. כאוצרים, אלכס וסטירמיר לא קבעו מסגרת נוקשה להתרחשות, אלא הגבילו את פעולתם להכוונת התהליך האורגני של האמנים הרבים שייקחו בה חלק, החופשיים להביע את עצמם ולבוא באינטראקציה זה עם זו באופן בו הם מאמינים. נשמח לראותכם איתנו!
——————————————————————————————————————————-
THE SPACE PROGRAM no es una exposición convencional, una acción artística o un concierto, tampoco el cierre de una fiesta de temporada. No es ninguno de estos conceptos por sí mismos, pero todos en conjunto.
Concebido y curado por Alex Urso y Styrmir Örn Guðmundsson, el proyecto apunta a ser una ocasión para el encuentro y la confrontación entre diferentes energías de la cultura local y extranjera.
Durante un solo día (el sábado, 29 de julio), Stroboskop presentará sucesivamente a artistas, pensadores, curadores y amigos, invitados a ocupar el espacio y el tiempo al modo que se les antoje. Acciones artísticas, talleres, exposiciones y charlas, irán rotando como en una carrera de relevos, la cuál comenzará desde las 10 a.m. hasta las 22 p.m. Al mismo tiempo afuera y dentro del espacio, se llevarán a cabo conciertos minúsculos, DJ sets, clases de yoga y meditación, un desayuno grupal y pláticas.
El objetivo del evento es redefinir los términos de la práctica curatorial, sin autoritarismo o ansiedad, pero con la intención de crear una verdadera oportunidad para que la gente se encuentre. 
Alex y Styrmir como curadores, no tendrán un marco preconstruido, su actividad estará limitada a la dirección del proceso orgánico de los artistas invitados, totalmente libres de expresión e interacción entre ellos. ¡Esperamos tenerle con nosotros!
DSC00154 DSC00355 DSC00460

Exhibition//Schadenfreude//Maria Toboła//22.06-13.07.2017

kurator: Tomek Pawłowski

Schadenfreude: the joy of someone else’s misfortune

A new work by Maria Toboła dedicated to the space of Stroboskop will be presented during the Shadenfreude exhibition. Known for her gastronomic jokes, the creator of an amber kebab (“AMBERKEBAB”, 2016) and a great barrel of garlic sauce (“Sos czosnek”, 2013) this time focuses on monosodium glutamate as the essence of post-transformation aspirations. In the garage’s white cube conditions, she neatly mixes the culinary theme with motorization.

Immersed in the 1990s, the realization is a fantasy about the prizes awarded in games which were popular at the time. Can an annual supply of vegeta won in “Idź na całość” [Let’s Make a Deal] actually provide prosperity and a better life for its winners? Surely it will make every meal taste better. This golden powder turns everything into a tastier and more perfect version. It fulfils dreams. Too bad when its overdosed. Then there occurs the so-called Chinese restaurant syndrome, an extremely unpleasant poisoning.

Established in the 1990s, the aspirations resulting from choking on the newly gained system still resonate today. Maria Toboła focuses on the failure inevitably inscribed in this process and its consequences.

Maria Toboła – born in 1987 in Leszno. A graduate of the Poznań University of Art. Her Bachelor’s degree was realized in prof. Leszek Knaflewski’s Audiosphere Studio at the Intermedia Cathedral. She is involved in video art, performances, creating installations, sculptures, and poetry. In her works, she often uses play on words and meanings, irony, absurdity, joke. Her accomplishments can surely be described as stupid and unsavoury examples of conceptual art.
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Schadenfreude [wym. szadenfrojde] «radość z cudzego nieszczęścia»*

Na wystawie “Schadenfreude” zaprezentowana zostanie nowa praca Marii Toboły dedykowana przestrzeni Stroboskopu. Znana ze swoich gastronomicznych sucharów autorka kebaba z bursztynu (“AMBERKEBAB”, 2016) i wielkiej beczki sosu czosnkowego (“Sos czosnek”, 2013) tym razem skupia się na glutaminianie sodu jako esencji potransformacyjnych aspiracji. W warunkach garażowego white cube’a zgrabnie łączy do tego wątek kulinarny z motoryzacją. 
Zanurzona w latach 90. realizacja jest fantazją na temat nagród przyznawanych w popularnych wówczas teleturniejach. Czy roczny zapas vegety wygrany w “Idź na całość” może rzeczywiście zapewnić dobrobyt i lepsze życie dla jego zwycięzców? Na pewno sprawi, że każdy posiłek będzie smakować lepiej. Ten złoty proszek zamienia wszak wszystko w smaczniejsze i doskonalsze. Spełnia marzenia. Gorzej, kiedy się z nim przesadzi. Wtedy następuje tak zwany syndrom chińskiej restauracji, wyjątkowo nieprzyjemne zatrucie. 

Wytyczone w latach 90. aspiracje wynikające z zachłyśnięcia się nowym ustrojem odbijają się dzisiaj czkawką. Maria Toboła skupia się na nieuchronnie wpisanej w ten proces porażce i jej konsekwencjach. 

Maria Toboła – ur. 1987r. w Lesznie. Absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Dyplom licencjacki zrealizowała w Pracowni Audiosfery prof. Leszka Knaflewskiego na katedrze Intermediów. Zajmuje się sztuką wideo, performancem, tworzy instalacje, rzeźby i poezję. W swoich pracach często wykorzystuje grę słów i znaczeń, ironię, absurd, żart. Jej realizacje z powodzeniem można określić jako głupie i niesmaczne przykłady sztuki konceptualnej.

s4 s3 s6

Exhibition//Konturówka//Ula Niemirska//03.06.2017

https://ulaniemirska.carbonmade.com/

Ula Niemirska – born in 1984 in Warsaw, a graduate of the Faculty of Painting in Warsaw’s Academy of Fine Arts. She defended her diploma in 2012 in the painting studi

o of Professor Stanisław Baj and afterwards the annex in the studio of Art in Public Space of Professor Mirosław Duchowski. In her work, she often goes beyond the painting medium and uses collages or installations. She uses found items which she glues to her paintings with the help of paint. In 2008-2011 she was forming the group “Baltic Waves” with Rafał Dominik. In 2008 and 2009 she participated in international performance meetings “Beautiful Lies” and “Beautiful Lies 2”.

Her works were shown, among other places, at the Dramatic Theatre (project “Shown Hidden”, 2008), in the XXI Gallery (2009), at the Transformation Festival (2011), in the Nieformalna Gallery (2015), and the Xanadu Gallery (2017), as well as the International Biennale of Painting in Chisinau and the National Museum of Moldova (2017).

In the exhibition at the STROBOSKOP Art Space the artist Ula Niemirska is going to present site-specific works. This is another of her attempts to move 2D drawing and painting thinking into a multidimensional space. Based on her many years of experience gathered at her own children’s workshop “Wild Art”, the artist is going to prepare an interesting proposal of spatial composition using the elements she has found. This is the classic action of Ula, who in her practice uses organic and inorganic elements in order to create collages. The artist likes to talk about herself as a collector of everyday objects and natural artifacts.

——————————————————————————————————————————-

Ula Niemirska – urodzona 1984 roku w Warszawie, absolwentka wydziału malarstwa warszawskiej ASP. Dyplom obroniła w 2012 roku w pracowni malarstwa prof. Stanisława Baja, zaś aneks w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego W swoich pracach często wychodzi poza medium malarskie, posługuje się kolażem, instalacją. Wykorzystuje przedmioty znalezione, które dokleja do swoich obrazów za pomocą farby. W latach 2008-2011 wraz z Rafałem Dominikiem tworzyła grupę “Fale Bałtyku”, w 2008 i 2009 brała udział w międzynarodowych spotkaniach performance “Piękne kłamstwa” i “Piękne kłamstwa 2”. Jej prace były pokazywane między innymi w Teatrze Dramatycznym – projekt: “Odkryte Zakryte”, 2008, Galerii XXI, 2009, na Festiwalu Przemiany, 2011, w Galerii Nieformalna, 2015 i Galerii Xanadu, 2017, a także na Międzynarodowym Biennale Malarstwa w Kiszyniowie i w Mołdawskim Muzeum Narodowym, 2017.

Na wystawie w Art Space STROBOSKOP artystka Ula Niemirska zaprezentuje prace site specific. Jest to jej kolejna próba prze

niesienia dwuwymiarowego myślenia rysunkowo-malarskiego do przestrzeni wielowymiarowej. Bazując na swoim wieloletnim doświadczeniu zebranym podczas prowadzonych przez siebie autorskich warsztatów dla dzieci pt.: “Dzika plastyka” artystka przygotuje ciekawą propozycję kompozycji przestrzennej przy wykorzystaniu elementów gotowych. Jest to klasyczne działanie Uli, której praktyka wykorzystuje elementy organiczne i nieorganiczne do tworzenia kolaży. Artystka lubi mówić o sobie że jest kolekcjonerką przedmiotów codziennych i zbieraczką artefaktów pochodzenia naturalnego.

s2 s1 unnamed-2

 

 

 

 

 

STROBOSKOP, art fair stockholm 2017

3str 2str 1str

 

 

 

 

 

Exhibition//STRB Actions & “Reactions” Talk & Screening//Dávid Gutema and Dávid Mikulán//09.12.2016

english below

http://www.look.org.hu/
https://www.facebook.com

Inside out
The presentation will give you an exciting insight and a somewhat subjective – therefore maybe biased – overview of cultural policy in Hungary from an independent perspective. We will introduce to you the twists and turns since 2010 and talk about actions taken against the centralizing measures of the government. We will show some examples of alternative artist/curator practices and present to you the world’s possibly smallest gallery: the LOOK.

The (other) way around
LOOK (a.k.a. LUK Galleries) is an ecologically driven, sustainable exhibition space. It is an independent, non-profit contemporary art gallery that started its temporary exhibition program in 2009 with focus on video and installation art. LOOK promotes experimental endeavors to take place beyond the confines of established venues. Its special spatial characteristic (namely that it is inside a 5 centimeter diameter window on an apartment door) challenges to experiment with alternative exhibition making. Now the gallery consists of two exhibition spaces: a permanent one in the city center and a pop-up space that can travel.

The latter is displaying Reactions by Dávid Gutema and Dávid Mikulán at Stroboskop on 10 December from 12 – 20 pm.

Reactions
Reactions is an approx. 8-minute video by Dávid Gutema and Dávid Mikulán made with the participation of Ádám Hajnal, Bálint Hambalkó, Boldizsár Kovács, István László, Dániel Podányi, Kristóf Scheirer, Ákos Szabó, Dániel Veres and Ferenc Zámbó in 2010.

Do this at home*
If we have to explain to an alien what it means to be Eastern-European, we shall no longer have any difficulties. We should just sit him down on a comfy chair in front of a screen and hit play. Reactions is a video about pettiness, depression, dreariness and the compulsive suppression of other people’s joy. But it also outlines the defective perception of public space, which necessarily leads to the lack of collective experience, introversion, solitude and estrangement.

The film takes place in a world where everyone has their own shack they can crawl home to and get wasted, beat up their family members, stare at the TV or slit their wrists. But the streets and the squares should stay quiet and dreary. Only the garbage should be left there to be chased by the wind because waste can be thrown out the window. Since the streets are of everyone, so they are of no one.

*text by András Földes © 2010

——————————————————————————————————————————-

Inside out

Czy istnieje życie poza nadmiernie zinstytucjonalizowaną i rozpolitykowaną węgierską sceną artystyczną? Prezentacja daje ekscytujący wgląd i nieco subiektywny – a w związku z tym może nieco stronniczy – przegląd polityki kulturalnej na Węgrzech z niezależnej perspektywy. Przedstawimy wam zwroty akcji od roku 2010 i opowiemy o działaniach podejmowanych przeciwko próbom centralizacji ze strony rządu. Pokażemy kilka alternatywnych przykładów praktyk na styku wykonawca-kurator i zaprezentujemy prawdopodobnie najmniejszą na świecie galerię: LOOK. Jeśli chcą Państwo wiedzieć więcej, prosimy o dołączenie do naszej imprezy w galerii Stroboskop w dniu 9 grudnia od godziny 19.

The (other) way around 
LOOK (czy też Galerie LUK) jest motywowaną ekologicznie i zrównoważoną powierzchnią wystawienniczą. Jest to niezależna galeria sztuki współczesnej non-profit, która rozpoczęła swój tymczasowy program wystawienniczy w roku 2009, kładąc nacisk na sztukę wideo i instalacje. LOOK wspiera eksperymentalne przedsięwzięcia odbywające się poza ograniczeniami uznanych placówek. Jego wyjątkowe cechy przestrzenne (a mianowicie fakt, że znajduje się wewnątrz okienka o średnicy piciu centymetrów na drzwiach mieszkania) wymusza eksperymentowanie z alternatywnym tworzeniem wystaw. Obecnie galeria składa się z dwóch przestrzeni wystawowych: stałego w centrum miasta i “wyskakującego okienka” które może podróżować.
To drugie wyświetla “Reakcje” Davida Gutemy i Davida Mikulana w galerii Stroboskop 10 grudnia w godzinach 12 – 20.

Reactions
“Reakcje” są mniej więcej ośmiominutowyw filmem Dávida Gutemy i Davida Mikulana wykonanym z udziałem Ádáma Hajnala, Bálint Hambalkó, Boldizsára Istvána Kovácsa, László Daniela Podányi’ego, Kristófa Scheirera, Ákosa Szabó, Daniela Veresa i Ferenca Zámbó w 2010 roku.

Do this at home 
Jeśli mamy wytłumaczyć cudzoziemcowi, co to znaczy być mieszkańcem Europy Wschodniej, nie będziemy już mieć żadnych trudności. Należy po prostu posadzić go na wygodnym fotelu przed ekranem i włączyć przycisk odtwarzania.

“Reakcje” to film o małostkowości, depresji, ponuractwie i kompulsywnym tłumieniu radości innych ludzi. Ale także nakreśla wadliwe postrzeganie przestrzeni publicznej, które koniecznie prowadzi do braku zbiorowego doświadczenia, introwersji, samotności i wyobcowania. Akcja filmu rozgrywa się w świecie, gdzie każdy ma swoją ruderę, do której może się przyczołgać i upić, pobić domowników, wpatrywać się w ekran telewizora lub podciąć sobie nadgarstki. Ulice i place powinny w tym czasie pozostać ciche i ponure. Tylko śmieci powinny być pozostawione tam na pastwę targającego nimi wiatru, gdyż odpady mogą być wyrzucane przez okno. Ponieważ ulice należą do wszystkich, są zatem niczyje.

* tekst autorstwa Andrása Földesa © 2010***
72 3 5

 

 

 

 

 

Exhibition//Prace porządkowe//Dorota Kozieradzka//17.11.2016

http://www.kozieradzka.pl/index.php?%2Fbio%2F

“Housecleaning” 
Before one sells out or squanders all of his or her inherited wealth, it is proper to leave it for a long time in peace, and, as far as it is possible, to live with it constantly or at least systematically. How else can one know what is really valuable in personal terms or in retail trade? The objects must be carefully segregated according to an objective scale of value, that is in accordance to the material’s durability (or lack thereof), the impermanence of life, or other equally measurable values, as well as collector aspects. Afterwards they should be properly secured, packed carefully, and moved to a place where one will be able to look after these things, look through them one more time, re-use, and stay with them.

‘Housecleaning’ plays such a role from a point of view storing values. Placing them in a garage (Stroboskop Art Space) adds charm to the venture, but the most important thing is whether one can even tame such an emotional charge and bridle the spatial properties of the discussed objects. 

Michał Szuszkiewicz

——————————————————————————————————————————-

“Prace porządkowe” 
Zanim rozprzedamy albo roztrwonimy cały odziedziczony majątek, wypada go na dłuższą chwilę pozostawić w spokoju, w miarę możliwości z nim zamieszkać lub systematycznie pomieszkiwać. Jak inaczej dowiemy się, co jest naprawdę cenne, w znaczeniu osobistym, w obrocie detalicznym? Obiekty należy starannie posegregować wedle obiektywnej skali wartości, czyli np. ze względu na (nie)trwałość materiału, nietrwałość żywota , lub inne równie mierzalne wartości albo aspekty kolekcjonerskie. Następnie właściwie zabezpieczyć, starannie zapakować, i przenieść w miejsce, gdzie będzie można tych rzeczy doglądać, raz jeszcze przerzucić, ponownie wykorzystać, pobyć z nimi. Taką rolę odgrywają 

“Prace porządkowe” z punktu widzenia przechowywania wartości. Umieszczenie ich w garażu (Art. Space Stroboskop) dodaje uroku przedsięwzięciu, ale najistotniejsze jest to, że w ogóle można oswoić taki ładunek emocjonalny i okiełznać przestrzenne właściwości omawianych obiektów.

Michał Szuszkiewicz
Spadkobierca
14976010_10211427708391239_846151430_o 15152287_10211427657229960_593143275_o15288617_337731239921069_921654648696626663_o 15259452_337731243254402_5414030426654845501_o

 

 

 

 

 

Exhibition//COFAM SUBA//Jagoda Dobecka//22.07.2016

UNSUB // Jagoda Dobecka
http://jagodadobecka.tumblr.com/

Being online is the key element. Staying outside the Web can carry the risk of being set aside and forgotten by others. The question then arises: is it worth the risk? Which choice is right and is the mere ability to choose good? You yourself decide what you watch, what you eat, what you do, how others see you. It’s a big responsibility, but do not beat yourself up – you can build it all anew. Today’s bad will be tomorrow’s good and today’s good will be tomorrow’s bad. Anxiety is inevitable, but, after all, life is not so bad 🙂 “UNSUB” is about the dilemmas of being on the Web. Have you ever had one of them? Have you ever unsubscribed a channel? If so, you know how it feels. The situation created with strobe lights will try to shed some light on the question of choice, introducing the recipient to a tense vision of the Internet, where he or she can categorize the world using the criteria of good and evil. #everythingisinyourhands

Jagoda Dobecka – born in 1991 in Bystrzyca Kłodzka. She studied painting at the Academy of Fine Arts in Wroclaw. In her works she develops the theme of self-development, explores the twists and turns of Internet trends, mixing average-high art with low art. Aside from painting, she deals with the construction of utility objects, videos, and singing. Along with Iwona Ogrodzka and Anita Welter she creates a collective called Jaie Mała. She works as a curator at the Contemporary Art Gallery MD_S in Wroclaw.

——————————————————————————————————————————-

COFAM SUBA // Jagoda Dobecka

Kluczowym elementem jest bycie online. Pozostawanie poza siecią może nieść za sobą ryzyko bycia odsuniętym na bok oraz zapomnianym przez innych. Pojawia się więc pytanie: czy warto ryzykować? Który wybór jest odpowiedni i czy sama możliwość wyboru jest dobra?
Sam/a decydujesz o tym co oglądasz, co jesz, co robisz, jak widzą Cię inni. To duża odpowiedzialność, ale nie zadręczaj się – wszystko można zbudować na nowo. To, co dzisiaj jest złe, jutro będzie niezłe. To, co dzisiaj jest dobre, jutro będzie niedobre. Niepokój jest nieunikniony, ale przecież życie nie jest takie straszne 🙂
“Cofam Suba” to rozterki na temat bycia w Sieci. Czy kiedykolwiek dotknęły Cię jakieś? Czy zdarzyło Ci się cofnąć subskrybcję jakiegoś kanału? Jeśli tak, wiesz jakie to uczucie. Stworzona w Stroboskopie sytuacja spróbuje naświetlić kwestię wyboru, wprowadzając odbiorcę w natpiętą wizję Internetu, gdzie sam może sklasfikować świat kierując sie kryterium dobra i zła.
#wszytkowtwoichrekach

Jagoda Dobecka – ur. 1991 w Bystrzycy Kłodzkiej. Studiowała malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W swoich pracach rozwija temat samorozwoju, bada meandry internetowych trendów, mieszając sztukę przeciętnie wysoką z niską. Poza malarstwem zajmuje się budowaniem użytkowych obiektów, video oraz śpiewem. Wraz z Iwoną Ogrodzką oraz Anitą Welter tworzy kolektyw Jaie Mała. Pracuje jako kuratorka w Galerii Sztuki Współczesnej MD_S we Wrocławiu.

61 3 4

 

 

 

 

 

Exhibition//MONO – STROBOSKOP EDITION//06.05.2016


>>Watch video>>

Edwina Ashton, Liv Fontaine, Claire Boyd, Brenna Murphy, Josefin Arnell, Samuel Fouracre, Demelza Watts, Sasha Litvinsteva, Jude Crilly, Rachel Maclean, Shana Moulton, Stuart Leyton , Marco Godoy, Gary Zhexi Zhang
vimeo.com/mono-strobo
www.monoinvites.com
www.rafal-zajko.com
We are extremely pleased to invite you to our first ever show in the newly conceived Art Space in Warsaw.

MONO is a project by the Polish artist Rafal Zajko. It consists in arranging rhythmical short film screenings that are focused on showing contemporary video art. The first event from the series took place in the Courtyard Theatre in London (April 2015). Fourteen artists were invited to present their works which length could not have exceeded 5 mins. Each of the participating artists was then asked to suggest two other artists they deemed suitable for the next show – MONO 2.  From that time forth MONO has been branching out organically. Up until today 6 shows in London have taken place (with the additional MONO4 show in France and MONO5 in Iceland). MONO has presented the works of over 90 international artists.

——————————————————————————————————————————-

Mamy wielką przyjemność zaprosić Państwa na pierwszą wystawę w nowo powstałym warszawskim Art Spacesie.

MONO jest projektem polskiego artysty Rafala Zajko. Celem projektu jest organizowanie rytmicznych pokazów filmowych, które skupiają się na pokazaniu szerokopojętej współczesnej sztuki video. Pierwszy event odbył się w Teatrze Courtyard w Londynie (kwiecień 2015). Czternastu atystów zostało zaproszonych do pokazania prac z jednym wyznacznikiem – prace nie mogły być dłuższe niż pieć minut. Artyści z pierwszego eventu zostali poproszeni o zasugerowanie dwóch imion artystów do pokazu nastepnego – MONO2. Od tego momentu MONO zaczeło rozwijać się w sposób organiczny. Do tej pory odbyło się 6 pokazów w Londynie (z dodatkowymi pokazami MONO4.1 we Francjii i MONO5.1 na Islandii). MONO zaprezentowało prace ponad 90 międzynarodowych artystów.

1 6 5 4 3