Archive

Exhibition // Machine //Katie Zazenski  // 10/11/2017

I

I first read Ursula K. Le Guin’s “A Rant About ‘Technology’” about a year ago. It’s a short text wherein Le Guin responds to charges of avoiding technology in her writing, she’s been accused of writing “soft science fiction.” But Le Guin rails against this, defining technology not as “wires and servers,” but as how society responds to physical reality. By framing the term in this way, technology becomes a fluid concept built to accommodate the individual experience. There is also something terribly beautiful in the notion that the spectrum of technology holds both a piece of cloth and the internet.

II

I found this loom in Łysa Góra. It was a precarious yet elegant little construction of wood, yarn, and stones that sat on the porch of a small home in a synthetic medieval village. It was a seductive composition of both horizontal and vertical, hard and soft lines. I stared at it for a long time, I took a lot of pictures. Aside from the aesthetic qualities of its form, what really stayed with me was the notion that this is a machine.

III

I can’t remember the moment I discovered dazzle paint– the camouflage developed for naval vessels circa WWI not to hide from, but to confuse the observer. Information comes at us through our eyes and then off to our brains where things like scale, directionality, materiality, identity, and mood are mapped out. Dazzle paint is a pattern, a motif, developed to distort visual perception, to baffle orientation. But maybe what it really does is highlight the distance between what we see, what we know, and what we believe. 

Machine is a return to the basics, it’s kind of like a beginning. In the space occupied by a duality, between borders of red and blue, the digital and the analog, the organic and the inorganic, there is blur. Blur between the lines of words like technology, machine, perception, form, color, function, network, time, space, horizon, distortion. One, two, three. Light, space, time. Beginning, middle, end. Past, present, future. Red, yellow, blue.

Zazenski’s work has been exhibited at institutions including the San Diego Art Institute, the Mercedes Benz Americas Headquarters, and “The Artists” Festival for the Zachęta National Gallery of Art. She has presented work in exhibition spaces and participated in collaborative projects in Poland, Estonia, Finland, Portugal, England, China, and various sites in the US. In addition to her studio practice, Zazenski regularly presents lectures and develops programming surrounding the relationship between science and art. Zazenski received her MFA in Sculpture from the Cranbrook Academy of Art and is a two-time Fulbright Fellow to Poland, where she is currently based. 

————————————————– ————————————————– —————————

I

Rok temu po raz pierwszy przeczytałam A Rant About Technology Ursuli K. Le Guin. Jest to krótki tekst, w którym Le Guin odpiera zarzuty, że koncepcje technologii w jej twórczości odpowiadały gatunkowi „soft science fiction”. Le Guin definiuje technologię nie pod postacią „kabli i serwerów”, ale w sposób jaki społeczeństwo reaguje na rzeczywistość fizyczną. Technologia to pojęcie zbudowane z myślą o indywidualnym doświadczeniu. Coś niesamowicie pięknego tkwi w przekonaniu, że kawałek tkaniny mógłby znajdować się w tym samym spektrum technologii, co internet.

II

Znalazłam to krosno na Łysej Górze. Była to nietrwała, ale dostojna konstrukcja z drewna, przędzy i kamieni, która znajdowała się na werandzie małego domku w jednym z wiejskich skansenów. Była to uwodzicielska kompozycja składająca się zarówno z horyzontalnych i wertykalnych, jak również twardych i miękkich linii. Przez dłuższy czas wpatrywałam się w nie i zrobiłam wiele zdjęć. Poza estetycznymi cechami jego formy, to co naprawdę mnie uderzyło, to przekonanie, że była to maszyna.

III

Nie pamiętam momentu, w którym odkryłam malarstwo (dazzle painting) używane do kamuflażu bitw morskich  w czasie I Wojny Światowej, nie w celu ukrycia okrętu, ale dezorientacji obserwatorów. Informacja przenika od oka do mózgu, mówiąc nam o wielkości, kierunkach, czy  tworzywie, a także o tym kim i czym coś jest, i w jaki sposób odczuwa. Malarstwo to jest wzorem, motywem, który powoduje zaburzenia wizualnej percepcji w celu dezorientacji. Ale być może to, co naprawdę czyni, podkreśla różnicę między tym, co widzimy, tym, co wiemy, a tym, w co wierzymy.

Maszyna jest powrotem do podstaw i początkiem. W przestrzeni zajmowanej przez dwoistość, między granicami czerwieni i błękitu, tego, co digitalne i analogowe, organiczne i nieorganiczne, doświadczamy rozmycia. Jest to rozmycie między liniami i słowami jak technologia, percepcja, forma, kolor, funkcja, sieć, czas, przestrzeń, horyzont, zniekształcenia. Raz, dwa, trzy. Światło, przestrzeń, czas. Początek, rozwinięcie, zakończenie. Czerwony, żółty, niebieski.

Prace Kathryn Zazenski były wyswtawiane w San Diego Art Institute, siedzibie Mercedes Benz Americas i na festiwalu ‘the Artists” w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Brała udział w kolektywnych projektach w Polsce, Estonii, Finlandi, Portugalii, Anglii, Chinach oraz wielu instytucjach w Stanach Zjednoczonych. Poza praktyką artystyczną Zazenski prowadzi regularne wykłady i rozwija program badawczy o relacjach między nauką a sztuką. Zazenski ukończyła wydział rzeźby na Cranebrook Academy of Art. Otrzymała dwukrotne stypendium Fulbrighta w Polsce, gdzie obecnie mieszka i pracuje.

 machine_01   machine_04   machine_07

 

Exhibition // Trouble at Home // Bean Gilsdorf // WGW2017 // 14/09/2017

Stroboskop is pleased to present. Trouble at Home, a series of new works by Bean Gilsdorf. This will be the American artist’s first solo exhibition in Warsaw. Using pictures found in comic books and mass-market history books, Gilsdorf creates textile sculptures and the historical image as subject.

For Trouble at Home, Gilsdorf draws sardonic connections between symbolic models of Ronald Reagan, Elvis Presley, and Superman. The images of these men can be understood as a mythologized, paternalistic past; men of a fictionalized ‘bygone’ era that embody an oppressive, unattainable ideal. By Gilsdorf pushes this imagery to the edge of legibility.

The yielding materiality of the sculptures distorts the original images, offering an overwhelming impression of the absurd-half-inflated visions and body parts. Complementing the sculptures are a pair of wallpapper works of art. 

Bean Gilsdorf’s projects have been exhibited at the Museum of Contemporary Art, Santa Barbara; the Wattis Institute for Contemporary Arts; and the American Textile History Museum; as well as exhibition spaces in Poland, England, Italy, China, and South Africa; and featured in the San Francisco Bay Guardian, The Journal of Modern Craft, and Art21. Gilsdorf received her from Bard College at Simon’s Rock, and her MFA from the California College of the Arts. She was a 2011-2012 Graduate Fellowship Resident at the Headlands Center for the Arts, and a 2015-16 and 2016-17 Fulbright Fellow to Poland. Her critical writing and interviews in Artforum, BOMB Magazine, and Frieze.

————————————————– ————————————————– —————————

Stroboscope is pleased to present “Troubles at Home”, a series of new works by Bean Gilsdorf. It will be the first solo exhibition of an American artist in Warsaw. Using images found in comic books and mass history books, Gilsdorf creates textile sculptures and draperies that explore political and cultural icons and historical image as a theme.

In “Kłopotach w domu”, Gilsdorf draws out the sardonic connections between the symbolic models of male power and the people who became their repositories – in this case Ronald Reagan, Elvis Presley and Superman. The images of these men can be understood as part of the representation system relating to the mythologized, paternalistic past; men from a fictional “past” epoch that embodies an oppressive, unattainable ideal. By cutting and manipulating body parts (for example, an iconic hairstyle or extremely masculinised fists from comics) and printing them on textiles, which are then sewn onto delicate sculptures, Gilsdorf pushes these images to the edge of readability.

The receding materiality of the sculptures distorts the original paintings, offering a cultural commentary filled with a sense of absurdity – half-expired faces and parts of the body grotesquely bulge and collapse, manifesting aspirations and anxieties encoded in these figures. The sculptures are complemented by a pair of works hung on the walls, analyzing the native language of images, which constantly feeds the hungry public of symbols confirming America’s aspiring dreams.

Bean Gilsdorf’s projects were presented at the Museum of Contemporary Art in Santa Barbara, the Institute of Contemporary Art Wattisa and the American Museum of Textile History, as well as in the exhibition spaces in Poland, England, Italy, China and South Africa. They also found themselves in the press (San Francisco Bay Guardian and Journal of Modern Craft) and television (Art21). Gilsdorf received her bachelor’s degree from Bard College in Simon’s Rock and her MA in fine arts at the California School of Arts (CCA) in 2011. In 2011-2012 she was a graduate resident at the Headlands Center for the Arts, and in 2015-16 and 2016-17 she was a Fulbright scholarship holder in Poland. Her critical work was published in titles such as Art forum, BOMB Magazine and Frieze.

larger-3   larger-2   larger-6


Exhibition
// Unsolicited Works // 1.09.2017

PARTICIPANTS:  : Cristina Ferreira, Zuza Golińska Ana Barata Martins, Gregor Rozanski
CURATOR: Catherine Sobczak – Wroblewska
Exhibition presented in Strobe is a result of a two weeks residency for young Polish and Portuguese artists, Which is taking place in Warsaw from 16 th until 30 th  of August. Unsolicited Works is a well-known place for its residents. This year’s program was focused on Warsaw, the capital city as well as its strategic representations. Four artists were asked to develop a project for the future.
————————————————– ————————————————– —————————
The exhibition presented in Stroboskop is the effect of a two-week artistic residence, which takes place in Warsaw from 16 to 30 August 2017 and is dedicated to young, Polish and Portuguese artists. Unsolicited Works is a thematic residence that proposes a specific topic to its participants. This year’s program focused on the city of Warsaw, the capital which is a strategic place to challenge the idea of national authenticity and its everyday representations. The four artists were invited to undertake research on the most interesting places in the city and create new works on this basis.  

www.facebook.com/unsolicitedworksresidencyprogram/

https://www.instagram.com/unsolicitedworks.air/

21083043_353961725049382_1345965760356543610_o 21231847_356539084791646_986602797203367819_n 21270867_355937844851770_2175005592290365987_n

 

 

Exhibition // The Space Program / 2/9/07/2017 

PARTICIPANTS:  Roi Alter, Thomas Berra, Paweł Brylski, Centrala, Agata Cieślak, Luca De Angelis, Michał Frydrych, Frederik Gruyaert, Karolina Grzywnowicz, Jae Ho Youn, Olga Micinska, Ruben Montini, Tymon Nogalski, Łukasz Radziszewski, Maciej Ratajski, Agnieszka Szostakiewicz , Stachu Szumski, Julek Tarasiuk, Mikołaj Tkacz, Yael Vishnizki-Levi, Stanisław Welbel, Daniel Zorzano
CURATORS:  Alex Urso, Styrmir Örn Guðmundsson

————————————————– ————————————————– —————————
THE SPACE PROGRAM is not a conventional exhibition, it is not a concert, not a concert, not the end of a season party. It is all of these concepts.
Conceived and curated by Alex Urso and Styrmir. Örn Guðmundsson, the project is intended to encounter and communicate with the local culture.
Within a single day (Saturday, July 29), Stroboskop will present – one after the other – artists, thinkers, curators and friends, invited to the space.
Performances, workshops, exhibitions and lectures will be taking place, rotating as in a relay race, which will go from 10 am to 22 pm. At the same time, outside and inside the space, small concerts, DJ sets, yoga and meditation classes, breakfast, moments of discussion, will be ongoing. The aim is to redefine the terms of curatorial practice, without authoritarianism or anxiety, to create a real opportunity for people to meet.
As curators, Alex and Styrmir will not have a pre-built framework, they will be in the other way. We hope to have you with us!
————————————————– ————————————————– —————————
THE SPACE PROGRAM is not a conventional exhibition, artistic activity or concert, nor closing of the seasonal event. It is a fusion of all these elements, not a single concept.
The curatorial project of Alex Urso and Styrmir Örn Guðmundsson is an opportunity to meet and confront different energies of local and foreign culture.
In one day (Saturday, July 29), Stroboskop invites artists, thinkers, curators and friends to occupy space and time at their own discretion. From 10:00 to 22:00 there will be performance, workshops, exhibitions and lectures in the form of a relay race. At the same time, outside and inside the space, concerts, DJ sets, yoga and meditation classes, breakfast and discussions will last. 
The purpose of the event is to redefine the concept of curatorial practice, without authoritarianism or lust, but with a desire to create a real opportunity to meet.
As curators, Alex and Styrmir will not have a prefabricated framework of action, they will limit themselves to directing the organic process of artists invited to free expression and interaction between them. We are waiting for you!
————————————————– ————————————————– —————————
THE SPACE PROGRAM non-conservative, non-functional performativa, non-concerto, non è una festa di fine stagione. Non è niente di queste definizioni, ma tutte queste definizioni insieme. 
Ideato e curato da Alex Urso e Styrmir Örn Guðmundsson, il progetto si propone come to a moment in di incontro tra energie diverse della cultura locale e non solo. 
All’interno di una sola giornata (sabato 29 luglio), Stroboskop vedrà ruotare – uno dopo l’altro – artisti, pensatori, curatori e amici, invitati ad occupare lo spazio per un periodo di tempo non definito e nel modo più consono alla loro ricerca.
Performance, workshop, mostre e letture si susseguiranno, alternandosi come in una staffetta, che andrà dalle 10 del mattino fino alle 22 di sera. Parallelamente, fuori e dentro lo spazio, avranno luogo piccoli concerti o dj set, seminari di yoga e meditazione, colazioni insieme, situazioni di discussione. L’obiettivo è quello di ridefinire and termini della pratica curatoriale, senza autoritarismi né ansie da prestazione, ma soprattutto con la volontà di dar vita a una reale opportunità di incontro tra persone.
Come curatori, sia Alex che Styrmir non avranno dunque alcuno schema prestabilito, ma si limiteremo a coordinare il processo ea gestire gli artisti invitati, che saranno tuttavia lasciati liberi di esprimersi come meglio credono. Speriamo di avervi con noi!
————————————————– ————————————————– —————————
Speisprógrammið er sko engin venjuleg sýning. Ætli það sé gjörningur? Eða tónleikar? Nú eða kannski árshátíð? Nei kæru vinir! Það er ekkert eitt af þessum hugtökum – heldur öll þessi fyrrnefndu hugtök skeytt saman í mergjaðan graut.
Speisprógrammið sem er hugarfóstur Alex Urso og Styrmis Arnar Guðmundssonar er tækifæri til þess að koma saman, mæta augliti til auglits og opna orkustöðvar hvors annars uppá gátt.
Laugardaginn 29. Júlí mun Stróbóskóp kynna til sögunnar listamenn, hugsuði, sýningarstjóra og vini sem eitt hvert af öðru munu taka undir sig rýmið með hverjum þeim hætti sem þeim listir.
Gjörningar, námskeið, myndlistarsýningar og fyrirlestrar munu eiga sér stað og snúast í hring eftir hring eftir hring frá morgni til kvölds. Gegnumgangandi munu örtónleikar, skífuþeytingar, jóga og hugleiðslur eiga sér stað innan sem og utan Strobilsk.
Markmiðið er að endurhugsa tilgang sýningarstjórnunar með því að útrýma einræðiskvíðanum og skapa tilvalið augnablik fyrir hugsuði að bítta á hugmyndum. Sem sýningargestgjafar munu Alex og Styrmir ekki hanna fyrirframákveðinn ramma sem stíga skal inní heldur munu þeir vinna hart að því að takmarka framlag sitt að hinu lífræna ferli sem boðnir einstaklingar koma til með að stíga inní og grassera í. Fullt frelsi til tjáningar sem og víxlverkun þátttakenda er það sem við vonumst til að sjá. Við vonum einnig til að sjá þig og þina í Strobosskóp Laugardaginn 29. Júlí í Varsjá!
————————————————– ————————————————– —————————
תכנית החלל היא לא תערוכה קונבנציונלית, היא איננה פעולה פרפורמטיבית, ולא סופה של עונת המסיבות. היא איננה אחד הקונספטים הללו לבדם, כי אם איחוי שלהם זה עם זה. הפרויקט אשר נהגה על ידי אלכס אורסו וסטירמיר אורן גודמונסון מיועד להיות הזדמנות למפגש ולעימות בין אנרגיות שונות שמקורן בתרבות המקומית ומעבר לה.במשך מהלכו של יום (שבת ה -29 ביולי) יציג סטרובוסקופ – שני אחר האחד – אמנים, הוגים, אוצרים וחברים, שהוזמנו לאכלס את החלל והזמן באופן בו שורה עליהם ההשראה. מיצגים, סדנאות, תערוכות והרצאות, יסובבו זה את זה בשעטת ממסרים אשר תמשך מאחת עשרה בבוקר עד עשר בלילה. בתוך ומחוץ לחלל יערכו במקביל וזו אצל עקבו של זה הופעות קצרות, תקלוטים, שיעורי יוגה ומדיטציה, ארוחת בוקר משותפת, ורגעי דיון שמטרתם להגדיר מחדש את תנאי הפעולה האוצרותית, חפים מחרדה או סמכותניות, מתוך שאיפה ליצור עבור הנוכחים הזדמנות מפגש של ממש. כאוצרים, אלכס וסטירמיר לא קבעו מסגרת נוקשה להתרחשות, אלא הגבילו את פעולתם להכוונת התהליך האורגני של האמנים הרבים שייקחו בה חלק, החופשיים להביע את עצמם ולבוא באינטראקציה זה עם זו באופן בו הם מאמינים. נשמח לראותכם איתנו!
————————————————– ————————————————– —————————
THE SPACE PROGRAM no es exposición convencional, una acción artística o un concierto, tampoco el cierre de una fiesta de temporada. No es ninguno de estos conceptos por sí mismos, pero todos en conjunto.
Concebido y curado por Alex Urso y Styrmir Örn Guðmundsson, el proyecto apunta a ser una ocasión para el encuentro y la confrontación entre diferentes energías de la cultura local y extranjera.
Durante un solo día (el sábado, 29 de julio), Stroboskop presentará sucesivamente a artistas, pensadores, curadores y amigos, invitados a ocupar el espacio y el tiempo al modo que se les antoje. Accreditation artísticas, talleres, exposiciones y charlas, irán rotando como en una carrera de relevos, la cuál comenzará desde las 10 am hasta las 22 pm Al mismo tiempo afuera y dentro del espacio, se llevarán a cabo conciertos minúsculos, DJ sets, clases de yoga y meditación, un desayuno grupal y pláticas.
El objetivo del evento es redefinir los términos de la práctica curatorial, sin autoritarismo o ansiedad, pero con la intención de crear una verdadera oportunidad para que la gente se encuentre. 
Alex y Styrmir como curadores, no tendrán un marco preconstruido, su actividad estará limitada a la dirección del proceso orgánico de los artistas invitados, totalmente libres de expresión e interacción entre ellos. ¡Esperamos tenerle con nosotros!
DSC00154 DSC00355 DSC00460

Exhibition // Schadenfreude // Maria Toboła // 22.06-13.07.07

curator: Tomek Pawłowski

Schadenfreude: the joy of someone else’s misfortune

A new work by Maria Toboła dedicated to the space of Stroboscopy will be presented during the Shadenfreude exhibition. Known for her gastronomic, jokes, the creator of an amber kebab (“AMBERKEBAB”, 2016) and a great barrel of garlic sauce (“Garlic Sauce”, 2013) this time focuses on monosodium glutamate as the essence of post-transformation aspirations. In the garage’s white cube conditions, she neatly mixes the culinary theme with motorization.

Immersed in the 1990s, the realization is a fantasy. Can you provide prosperity and a better life for its winners? Surely it will make every meal taste better. This golden powder turns everything into a perfect and perfect version. It fulfils dreams. Too bad when its overdosed. Then there is the so-called Chinese restaurant syndrome, an extremely unpleasant poisoning.

Established in the 1990s, the aspirations of the newly gained system still resonate today. Maria Toboła focuses on the failure.

Maria Toboła – born in 1987 in Leszno. A graduate of the Poznań University of Art. Her Bachelor’s degree was realized in prof. Leszek Knaflewski’s Audiosphere Studio at the Intermedia Cathedral. She is involved in video art, performances, creating installations, sculptures, and poetry. In her works, she often uses play on words and meanings, irony, absurdity, joke. Her accomplishments can surely be described as stupid and unsavoury examples of conceptual art.
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Schadenfreude [wym. szadenfrojde] «radość z cudzego nieszczęścia»*

Na wystawie “Schadenfreude” zaprezentowana zostanie nowa praca Marii Toboły dedykowana przestrzeni Stroboskopu. Znana ze swoich gastronomicznych sucharów autorka kebaba z bursztynu (“AMBERKEBAB”, 2016) i wielkiej beczki sosu czosnkowego (“Sos czosnek”, 2013) tym razem skupia się na glutaminianie sodu jako esencji potransformacyjnych aspiracji. W warunkach garażowego white cube’a zgrabnie łączy do tego wątek kulinarny z motoryzacją. 
Zanurzona w latach 90. realizacja jest fantazją na temat nagród przyznawanych w popularnych wówczas teleturniejach. Czy roczny zapas vegety wygrany w “Idź na całość” może rzeczywiście zapewnić dobrobyt i lepsze życie dla jego zwycięzców? Na pewno sprawi, że każdy posiłek będzie smakować lepiej. Ten złoty proszek zamienia wszak wszystko w smaczniejsze i doskonalsze. Spełnia marzenia. Gorzej, kiedy się z nim przesadzi. Wtedy następuje tak zwany syndrom chińskiej restauracji, wyjątkowo nieprzyjemne zatrucie. 

Wytyczone w latach 90. aspiracje wynikające z zachłyśnięcia się nowym ustrojem odbijają się dzisiaj czkawką. Maria Toboła skupia się na nieuchronnie wpisanej w ten proces porażce i jej konsekwencjach. 

Maria Toboła – ur. 1987r. w Lesznie. Absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Dyplom licencjacki zrealizowała w Pracowni Audiosfery prof. Leszka Knaflewskiego na katedrze Intermediów. Zajmuje się sztuką wideo, performancem, tworzy instalacje, rzeźby i poezję. W swoich pracach często wykorzystuje grę słów i znaczeń, ironię, absurd, żart. Jej realizacje z powodzeniem można określić jako głupie i niesmaczne przykłady sztuki konceptualnej.

s4 s3 s6

Exhibition//Konturówka//Ula Niemirska//03.06.2017

https://ulaniemirska.carbonmade.com/

Ula Niemirska – born in 1984 in Warsaw, a graduate of the Faculty of Painting in Warsaw’s Academy of Fine Arts. She defended her diploma in 2012 in the painting studi

o of Professor Stanisław Baj and afterwards the annex in the studio of Art in Public Space of Professor Mirosław Duchowski. In her work, she often goes beyond the painting medium and uses collages or installations. She uses found items which she glues to her paintings with the help of paint. In 2008-2011 she was forming the group “Baltic Waves” with Rafał Dominik. In 2008 and 2009 she participated in international performance meetings “Beautiful Lies” and “Beautiful Lies 2”.

Her works were shown, among other places, at the Dramatic Theatre (project “Shown Hidden”, 2008), in the XXI Gallery (2009), at the Transformation Festival (2011), in the Nieformalna Gallery (2015), and the Xanadu Gallery (2017), as well as the International Biennale of Painting in Chisinau and the National Museum of Moldova (2017).

In the exhibition at the STROBOSKOP Art Space the artist Ula Niemirska is going to present site-specific works. This is another of her attempts to move 2D drawing and painting thinking into a multidimensional space. Based on her many years of experience gathered at her own children’s workshop “Wild Art”, the artist is going to prepare an interesting proposal of spatial composition using the elements she has found. This is the classic action of Ula, who in her practice uses organic and inorganic elements in order to create collages. The artist likes to talk about herself as a collector of everyday objects and natural artifacts.

——————————————————————————————————————————-

Ula Niemirska – urodzona 1984 roku w Warszawie, absolwentka wydziału malarstwa warszawskiej ASP. Dyplom obroniła w 2012 roku w pracowni malarstwa prof. Stanisława Baja, zaś aneks w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego W swoich pracach często wychodzi poza medium malarskie, posługuje się kolażem, instalacją. Wykorzystuje przedmioty znalezione, które dokleja do swoich obrazów za pomocą farby. W latach 2008-2011 wraz z Rafałem Dominikiem tworzyła grupę “Fale Bałtyku”, w 2008 i 2009 brała udział w międzynarodowych spotkaniach performance “Piękne kłamstwa” i “Piękne kłamstwa 2”. Jej prace były pokazywane między innymi w Teatrze Dramatycznym – projekt: “Odkryte Zakryte”, 2008, Galerii XXI, 2009, na Festiwalu Przemiany, 2011, w Galerii Nieformalna, 2015 i Galerii Xanadu, 2017, a także na Międzynarodowym Biennale Malarstwa w Kiszyniowie i w Mołdawskim Muzeum Narodowym, 2017.

Na wystawie w Art Space STROBOSKOP artystka Ula Niemirska zaprezentuje prace site specific. Jest to jej kolejna próba prze

niesienia dwuwymiarowego myślenia rysunkowo-malarskiego do przestrzeni wielowymiarowej. Bazując na swoim wieloletnim doświadczeniu zebranym podczas prowadzonych przez siebie autorskich warsztatów dla dzieci pt.: “Dzika plastyka” artystka przygotuje ciekawą propozycję kompozycji przestrzennej przy wykorzystaniu elementów gotowych. Jest to klasyczne działanie Uli, której praktyka wykorzystuje elementy organiczne i nieorganiczne do tworzenia kolaży. Artystka lubi mówić o sobie że jest kolekcjonerką przedmiotów codziennych i zbieraczką artefaktów pochodzenia naturalnego.

s2 s1 unnamed-2

 

 

 

 

 

STROBOSKOP, art fair stockholm 2017

3str 2sided 1sided

 

 

 

 

 

Exhibition//STRB Actions & “Reactions” Talk & Screening//Dávid Gutema and Dávid Mikulán//09.12.2016

english below

http://www.look.org.hu/
https://www.facebook.com

Inside out
The presentation will give you an exciting insight and a somewhat subjective – therefore maybe biased – overview of cultural policy in Hungary from an independent perspective. We will introduce to you the twists and turns since 2010 and talk about actions taken against the centralizing measures of the government. We will show some examples of alternative artist/curator practices and present to you the world’s possibly smallest gallery: the LOOK.

The (other) way around
LOOK (a.k.a. LUK Galleries) is an ecologically driven, sustainable exhibition space. It is an independent, non-profit contemporary art gallery that started its temporary exhibition program in 2009 with focus on video and installation art. LOOK promotes experimental endeavors to take place beyond the confines of established venues. Its special spatial characteristic (namely that it is inside a 5 centimeter diameter window on an apartment door) challenges to experiment with alternative exhibition making. Now the gallery consists of two exhibition spaces: a permanent one in the city center and a pop-up space that can travel.

The latter is displaying Reactions by Dávid Gutema and Dávid Mikulán at Stroboskop on 10 December from 12 – 20 pm.

Reactions
Reactions is an approx. 8-minute video by Dávid Gutema and Dávid Mikulán made with the participation of Ádám Hajnal, Bálint Hambalkó, Boldizsár Kovács, István László, Dániel Podányi, Kristóf Scheirer, Ákos Szabó, Dániel Veres and Ferenc Zámbó in 2010.

Do this at home*
If we have to explain to an alien what it means to be Eastern-European, we shall no longer have any difficulties. We should just sit him down on a comfy chair in front of a screen and hit play. Reactions is a video about pettiness, depression, dreariness and the compulsive suppression of other people’s joy. But it also outlines the defective perception of public space, which necessarily leads to the lack of collective experience, introversion, solitude and estrangement.

The film takes place in a world where everyone has their own shack they can crawl home to and get wasted, beat up their family members, stare at the TV or slit their wrists. But the streets and the squares should stay quiet and dreary. Only the garbage should be left there to be chased by the wind because waste can be thrown out the window. Since the streets are of everyone, so they are of no one.

*text by András Földes © 2010

——————————————————————————————————————————-

Inside out

Czy istnieje życie poza nadmiernie zinstytucjonalizowaną i rozpolitykowaną węgierską sceną artystyczną? Prezentacja daje ekscytujący wgląd i nieco subiektywny – a w związku z tym może nieco stronniczy – przegląd polityki kulturalnej na Węgrzech z niezależnej perspektywy. Przedstawimy wam zwroty akcji od roku 2010 i opowiemy o działaniach podejmowanych przeciwko próbom centralizacji ze strony rządu. Pokażemy kilka alternatywnych przykładów praktyk na styku wykonawca-kurator i zaprezentujemy prawdopodobnie najmniejszą na świecie galerię: LOOK. Jeśli chcą Państwo wiedzieć więcej, prosimy o dołączenie do naszej imprezy w galerii Stroboskop w dniu 9 grudnia od godziny 19.

The (other) way around 
LOOK (czy też Galerie LUK) jest motywowaną ekologicznie i zrównoważoną powierzchnią wystawienniczą. Jest to niezależna galeria sztuki współczesnej non-profit, która rozpoczęła swój tymczasowy program wystawienniczy w roku 2009, kładąc nacisk na sztukę wideo i instalacje. LOOK wspiera eksperymentalne przedsięwzięcia odbywające się poza ograniczeniami uznanych placówek. Jego wyjątkowe cechy przestrzenne (a mianowicie fakt, że znajduje się wewnątrz okienka o średnicy piciu centymetrów na drzwiach mieszkania) wymusza eksperymentowanie z alternatywnym tworzeniem wystaw. Obecnie galeria składa się z dwóch przestrzeni wystawowych: stałego w centrum miasta i “wyskakującego okienka” które może podróżować.
To drugie wyświetla “Reakcje” Davida Gutemy i Davida Mikulana w galerii Stroboskop 10 grudnia w godzinach 12 – 20.

Reactions
“Reakcje” są mniej więcej ośmiominutowyw filmem Dávida Gutemy i Davida Mikulana wykonanym z udziałem Ádáma Hajnala, Bálint Hambalkó, Boldizsára Istvána Kovácsa, László Daniela Podányi’ego, Kristófa Scheirera, Ákosa Szabó, Daniela Veresa i Ferenca Zámbó w 2010 roku.

Do this at home 
Jeśli mamy wytłumaczyć cudzoziemcowi, co to znaczy być mieszkańcem Europy Wschodniej, nie będziemy już mieć żadnych trudności. Należy po prostu posadzić go na wygodnym fotelu przed ekranem i włączyć przycisk odtwarzania.

“Reakcje” to film o małostkowości, depresji, ponuractwie i kompulsywnym tłumieniu radości innych ludzi. Ale także nakreśla wadliwe postrzeganie przestrzeni publicznej, które koniecznie prowadzi do braku zbiorowego doświadczenia, introwersji, samotności i wyobcowania. Akcja filmu rozgrywa się w świecie, gdzie każdy ma swoją ruderę, do której może się przyczołgać i upić, pobić domowników, wpatrywać się w ekran telewizora lub podciąć sobie nadgarstki. Ulice i place powinny w tym czasie pozostać ciche i ponure. Tylko śmieci powinny być pozostawione tam na pastwę targającego nimi wiatru, gdyż odpady mogą być wyrzucane przez okno. Ponieważ ulice należą do wszystkich, są zatem niczyje.

* tekst autorstwa Andrása Földesa © 2010***
72 3 5

 

 

 

 

 

Exhibition//Prace porządkowe//Dorota Kozieradzka//17.11.2016

http://www.kozieradzka.pl/index.php?%2Fbio%2F

“Housecleaning” 
Before one sells out or squanders all of his or her inherited wealth, it is proper to leave it for a long time in peace, and, as far as it is possible, to live with it constantly or at least systematically. How else can one know what is really valuable in personal terms or in retail trade? The objects must be carefully segregated according to an objective scale of value, that is in accordance to the material’s durability (or lack thereof), the impermanence of life, or other equally measurable values, as well as collector aspects. Afterwards they should be properly secured, packed carefully, and moved to a place where one will be able to look after these things, look through them one more time, re-use, and stay with them.

‘Housecleaning’ plays such a role from a point of view storing values. Placing them in a garage (Stroboskop Art Space) adds charm to the venture, but the most important thing is whether one can even tame such an emotional charge and bridle the spatial properties of the discussed objects. 

Michał Szuszkiewicz

——————————————————————————————————————————-

“Prace porządkowe” 
Zanim rozprzedamy albo roztrwonimy cały odziedziczony majątek, wypada go na dłuższą chwilę pozostawić w spokoju, w miarę możliwości z nim zamieszkać lub systematycznie pomieszkiwać. Jak inaczej dowiemy się, co jest naprawdę cenne, w znaczeniu osobistym, w obrocie detalicznym? Obiekty należy starannie posegregować wedle obiektywnej skali wartości, czyli np. ze względu na (nie)trwałość materiału, nietrwałość żywota , lub inne równie mierzalne wartości albo aspekty kolekcjonerskie. Następnie właściwie zabezpieczyć, starannie zapakować, i przenieść w miejsce, gdzie będzie można tych rzeczy doglądać, raz jeszcze przerzucić, ponownie wykorzystać, pobyć z nimi. Taką rolę odgrywają 

“Prace porządkowe” z punktu widzenia przechowywania wartości. Umieszczenie ich w garażu (Art. Space Stroboskop) dodaje uroku przedsięwzięciu, ale najistotniejsze jest to, że w ogóle można oswoić taki ładunek emocjonalny i okiełznać przestrzenne właściwości omawianych obiektów.

Michał Szuszkiewicz
Spadkobierca
14976010_10211427708391239_846151430_o 15152287_10211427657229960_593143275_o15288617_337731239921069_921654648696626663_o 15259452_337731243254402_5414030426654845501_o

 

 

 

 

 

Exhibition//COFAM SUBA//Jagoda Dobecka//22.07.2016

UNSUB // Jagoda Dobecka
http://jagodadobecka.tumblr.com/

Being online is the key element. Staying outside the Web can carry the risk of being set aside and forgotten by others. The question then arises: is it worth the risk? Which choice is right and is the mere ability to choose good? You yourself decide what you watch, what you eat, what you do, how others see you. It’s a big responsibility, but do not beat yourself up – you can build it all anew. Today’s bad will be tomorrow’s good and today’s good will be tomorrow’s bad. Anxiety is inevitable, but, after all, life is not so bad 🙂 “UNSUB” is about the dilemmas of being on the Web. Have you ever had one of them? Have you ever unsubscribed a channel? If so, you know how it feels. The situation created with strobe lights will try to shed some light on the question of choice, introducing the recipient to a tense vision of the Internet, where he or she can categorize the world using the criteria of good and evil. #everythingisinyourhands

Jagoda Dobecka – born in 1991 in Bystrzyca Kłodzka. She studied painting at the Academy of Fine Arts in Wroclaw. In her works she develops the theme of self-development, explores the twists and turns of Internet trends, mixing average-high art with low art. Aside from painting, she deals with the construction of utility objects, videos, and singing. Along with Iwona Ogrodzka and Anita Welter she creates a collective called Jaie Mała. She works as a curator at the Contemporary Art Gallery MD_S in Wroclaw.

——————————————————————————————————————————-

COFAM SUBA // Jagoda Dobecka

Kluczowym elementem jest bycie online. Pozostawanie poza siecią może nieść za sobą ryzyko bycia odsuniętym na bok oraz zapomnianym przez innych. Pojawia się więc pytanie: czy warto ryzykować? Który wybór jest odpowiedni i czy sama możliwość wyboru jest dobra?
Sam/a decydujesz o tym co oglądasz, co jesz, co robisz, jak widzą Cię inni. To duża odpowiedzialność, ale nie zadręczaj się – wszystko można zbudować na nowo. To, co dzisiaj jest złe, jutro będzie niezłe. To, co dzisiaj jest dobre, jutro będzie niedobre. Niepokój jest nieunikniony, ale przecież życie nie jest takie straszne 🙂
“Cofam Suba” to rozterki na temat bycia w Sieci. Czy kiedykolwiek dotknęły Cię jakieś? Czy zdarzyło Ci się cofnąć subskrybcję jakiegoś kanału? Jeśli tak, wiesz jakie to uczucie. Stworzona w Stroboskopie sytuacja spróbuje naświetlić kwestię wyboru, wprowadzając odbiorcę w natpiętą wizję Internetu, gdzie sam może sklasfikować świat kierując sie kryterium dobra i zła.
#wszytkowtwoichrekach

Jagoda Dobecka – ur. 1991 w Bystrzycy Kłodzkiej. Studiowała malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W swoich pracach rozwija temat samorozwoju, bada meandry internetowych trendów, mieszając sztukę przeciętnie wysoką z niską. Poza malarstwem zajmuje się budowaniem użytkowych obiektów, video oraz śpiewem. Wraz z Iwoną Ogrodzką oraz Anitą Welter tworzy kolektyw Jaie Mała. Pracuje jako kuratorka w Galerii Sztuki Współczesnej MD_S we Wrocławiu.

61 3 4

 

 

 

 

 

Exhibition//MONO – STROBOSKOP EDITION//06.05.2016


>>Watch video>>

Edwina Ashton, Liv Fontaine, Claire Boyd, Brenna Murphy, Josefin Arnell, Samuel Fouracre, Demelza Watts, Sasha Litvinsteva, Jude Crilly, Rachel Maclean, Shana Moulton, Stuart Leyton , Marco Godoy, Gary Zhexi Zhang
vimeo.com/mono-strobo
www.monoinvites.com
www.rafal-zajko.com
We are extremely pleased to invite you to our first ever show in the newly conceived Art Space in Warsaw.

MONO is a project by the Polish artist Rafal Zajko. It consists in arranging rhythmical short film screenings that are focused on showing contemporary video art. The first event from the series took place in the Courtyard Theatre in London (April 2015). Fourteen artists were invited to present their works which length could not have exceeded 5 mins. Each of the participating artists was then asked to suggest two other artists they deemed suitable for the next show – MONO 2.  From that time forth MONO has been branching out organically. Up until today 6 shows in London have taken place (with the additional MONO4 show in France and MONO5 in Iceland). MONO has presented the works of over 90 international artists.

——————————————————————————————————————————-

We are pleased to invite you to the first exhibition in the newly created Warsaw Art Spacesie.

MONO is a project of Polish artist Rafal Zajko. The aim of the project is to organize rhythmic film screenings that focus on showing the widest contemporary video art. The first event took place at the Courtyard Theater in London (April 2015). Fourteen atystów were invited to show works with one determinant – work could not be longer than five minutes. The artists from the first event were asked to suggest two artists’ names for the next screening – MONO2. From that moment MONO started to develop in an organic way. So far, 6 shows have been held in London (with additional shows MONO4.1 in France and MONO5.1 in Iceland). MONO presented works of over 90 international artists.

1 6 5 4 3